เมื่อวานน้องทักมา เรื่องเดิม

ก็คุยๆกะน้อง น้องใจร้อนเป็นที่สุด

ก็เข้าใจน้องแหละ แต่เราก็ไม่อยากให้เป็นแบบที่น้องคิด

แต่ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้น เราก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำใจยอมรับ

บางทีก็เถียงมันไป มันดันเถียงกลับมาอีกรอบ ก็ไปไม่เป็นเลย จอดๆ

คุยกันได้พักใหญ่ น้องก็บอกว่าจะไปกินยา นอนพักผ่อนแล้ว (น้องไม่สบาย)

อื้มม หายเร็วๆละกันนะ เป็นห่วงแหละ เมื่อวานอยู่ห้องวง ไอตลอดเลย

ซื้อยาอมให้กิน ก็นึกว่าขนม กว่าจะกินได้ แหม ไม่เชื่อกันเลยเนอะ!!

 

พรุ่งนี้มีซ้อมลูกทุ่ง จะไปดู ^^'

 

ไม่รู้ ว่าไอที่น้องบอก มันจะเป็นจริงรึเปล่า

อยากให้น้องคิดให้รอบคอบ คิดให้ดีดี

เข้าใจนะ ว่าเพื่อนก็สำคัญ แต่ที่ที่น้องยืนมันก็สำคัญไม่ใช่หรอ

พี่อยากให้น้อง'49 อยู่ครบ 6 ปี ไม่ทิ้งที่ที่น้องยืนไปไหน

อยากเห็นน้องเป็นรุ่นพี่ที่ดี อยากเห็นน้องดูแลที่ตรงนี้ให้นานกว่านี้

 

 

ส่วนตัวนิดนึง ถ้าสิ่งที่น้องบอก มันเกิดขึ้นจริง

สิ่งที่น้องเคยบอกพี่ น้องเคยให้กำลังใจให้พี่ทำสิ่งดีดีล่ะ

ใครจะคอยยินดีกับผลลัพธ์ตอนนั้นกับพี่ล่ะ

มันก็หมดความหมายลงไปนะ สิ่งที่พี่ได้มาถ้าขาดน้อง

ถึงแม้น้องไม่ใช่คนที่สำคัญที่สุด แต่น้องก็เป็นส่วนที่สำคัญ

พี่คงไม่ทำอะไรดีดี ถ้าไม่มีคำพูดน้อง ไม่มีกำลังใจจากน้อง

หรือพี่คงไม่คิดกลับมาทำอะไรดีดีอีกครั้ง หลังจากที่พี่ล้มเลิกความคิดตัวเองไป

 

 

 

 

 

 

 

 

เช้าเรียน สค.445

ครอบครัวในฝันของฉัน

ไม่ชอบอะไรแบบนี้อ่ะ

ถ้าได้เพ้อฝันอะไรที่มันเป็นจริงได้ อยากจะเขียนซักรีม

นิ่มันแบบ อะไรเนี่ยย เขียนไปเป็นข้อๆ ห้าข้อพอ จากใจ!!

 

พักกลางวันกินข้าว

12.40 ไปตึกเจซี

เตรียมออกเดินทางไปหอศิลป์กรุงเทพ

ดูนิทรรศการภาพถ่ายคุณจิตต์ จงมั่นคง

รับ assignment จากอาจารย์สองชิ้น

 

บ่ายสองโมงกว่าถึงหอศิลป์

ฟังบรรยาย ดูนิทรรศการ

 

ประมาณห้าโมงกว่า ออกจากหอศิลป์

BTS 2 victory monument ต่อรถตู้กลับบ้าน

เกลียดตอนเย็นที่คนเยอะที่สุดในโลก แม่ง!!

 

หกโมงกลับถึงบ้าน เช็คเกรด

ออกพรวดสามตัว

เจซี200ซี!! เจซี272ซี+ วิจัยสองบี!!

อยากกราบตีนเพื่อนในกลุ่มวิจัยและเอ็มกับปืนเจซีงามๆเลย!!

 

เหนื่อยเลยวันนี้

ไม่ใช่ดิ รู้สึกเหนื่อยมาสองวันแล้ว ทั้งๆที่เมื่อวานเรียนแค่ครึ่งวัน

นั่งในรถตู้ หลับตลอดทั้งไปทั้งกลับ รู้สึกเพลียอีก!!

ไม่ได้ไปออกกำลังกาย ไม่ได้ไปที่วง อดเดินเล่น เดินถ่ายรูปที่สยามอีก

เออ ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ก็ได้ไปที่วง และก็เก็บแรงไปแฟทวันอาทิตย์นี้ละกัน

 

 

ไปเป็นฐานให้เค้าชัดๆ โห่ววววววววววว~~

แค่ควิซเล็กๆ ครั้งแรกก็หนาวแล้ว

เรียนห้องเดียวกะโจอี้, นางสาวไทย 2552 ซะด้วยย

 

กลับมาดูซ้อม วันนี้เฉยๆอะ

ไม่มีอะไรตื่นเต้น ไม่โหด ไม่ได้กัดน้อง

ได้คุยกับอาจารย์เรื่องประกวดวงสตริง

อยากให้น้องๆ ในวงโยฯ มันลงกัน ลองเวทีๆ

แล้วก็อาจารย์คิดว่าจะทำวงโยฯ เป็น concert band อีกอย่าง

แค่ได้ยินก็ตื่นเต้นแล้วอะ อยากเล่นด้วยคน ^^'

 

หนวดจะขับรถลงใต้ปะวะ เห็นบอกว่าศุกร์นี้ไม่อยู่ ลงใต้ '^'

 

 

 

 

 

 

วันนี้ไปงานกฐินพระราชทานที่วัดเจษ

งานบุญ อิ่มท้อง อิ่มบุญ อิ่มใจ ,, แหมมมมม อิ่มท้องมากกว่านะน้องๆ

ได้กินหนม กินลูกชิ้น ฯลฯ กับน้องในวง มีฝ่ายส่งเสบียง น่ารักมาก ฮ่าฮ่า

มีฝ่ายกินที่ก้มหน้าก้มตากินเพราะต้องทำเวลาจนเราต้องช่วยถืออีกจาน

"ได้เห็นเธอกินก็สบายใจแล้วน้องงงงงง กินเยอะๆนะ โตไวไว"

เสร็จงาน ไปดูเด็กเปอร์หลอน (ซ้อมแบบหลอนๆ) ที่ห้องซ้อมแถวสาริน

ตอนแรกหนูพีทมันจะไม่ให้ไป มันบอกว่าอาย ยังไม่เป็นชิ้นเป็นอัน

เราบอกว่าไม่ได้เว่ยย จะไปดูๆ คนเรามันต้องมีพัฒนาการสิ แหมมมมม

โอเค หนูพีทขับอัลติสต้าไป เรานั่งหน้า โย๊วว เพิ่งจะได้นั่งรถที่หนูพีทขับก็วันนี้แหละ

พอไปดู เออ มันหลอนจริง!! ได้แจมร้องเพลงกับน้องๆ หลายเพลงเลย

ไม่ว่าจะเป็น เสียดาย คนไม่เอาถ่าน ความรักทำให้คนตาบอด ความเชื่อ ฯลฯ

สามเพลงแรกชอบมาก ตื่นเต้นโค่ดเวลาร้อง ร้องผิดร้องถูก แถกแถกไปเรื่อย

มีอยู่เพลง ร้องจนจบแหละ หนูพีทมันบอกว่า "พี่ผึ้งร้องผิดอ่ะ" ทำไมเพิ่งมาบอกกกกกกกกกกกกกกกก!!

ซ้อมถึงชั่วโมง ก็เชคบิล เสียไปยี่สิบ หนูพีทโทรหาแม่ แทนตัวเองว่าลูก น่ารักเชียววว~ กลับ รร ,, กลับบ้านตามลำดับ

อยู่เซเว่น แม่หนูพีทโทรมาว่าหนูพีทออกจาก รร รึยัง ,, ออกไปแล้วค่ะแม่ ออกไปได้แป๊ปนึงแล้วค่ะ ^.^ ((105.5kgs))

 

ตุ๊กตาอันปังหาย กะจะเอามาห้อยกระเป๋าเธอหน่อย แม่ง!!

 

เค้าก็รู้อยู่นะเว่ยย ว่าเธอรู้ว่าเค้าคิดไงกับเธอ

แต่ไม่รู้สิ เค้าก็พยายามคิดว่าเธอเป็นน้อง เค้าเป็นพี่ (แล้วก็ดีกว่าเมื่อก่อน)

พยายามดูแลเธอ เทคเธอ ช่วยเธอในหลายๆอย่างที่เธอขอ

เอาเป็นว่า เค้าจะเป็นพี่ที่ดีของเธอนะ ,, ไอคนไม่เอาถ่าน!!

(( และก็ขอบใจเธอนะ ที่เธอเป็นกำลังใจเวลาเค้าท้อ :) ))